Sinds 1608 worden op het terrein van de Ankerbrouwerij heerlijke bieren gebrouwen. Het assortiment varieert van het van nature troebele kerkwijdingsbier en speciale feestdagbieren via pils, lichte en donkere lagerbieren tot aan vier sublieme soorten weizenbieren.
Het symbool van de brouwerij, het gouden anker, komt overigens niet van immigranten uit de kuststreek, maar is van oudsher een symbool van herbergen, dat reizigers duidelijk maakt dat ze een veilig onderkomen, een veilige haven hebben gevonden.
De Ankerbrouwerij is een moderne, innovatieve kleine brouwerij met een jaarlijkse bierproductie van 20.000 hl bier en 10.000 hl Libella-limonade. Het bedrijf biedt werk aan 20 fulltimewerknemers en een rits aan parttimers. Momenteel lopen er 6 jongeren stage op diverse afdelingen van het bedrijf. Sinds 1990 is de Ankerbrouwerij de enig overgebleven brouwerij in Nördlingen.

Historie

In een kroniek over het bier brouwen in Nördlingen, geschreven door Goschenhofer, wordt over de Ankerbrouwerij het volgende gezegd:
Van de Ankerbrouwerij wordt voor het eerst in het jaar 1608 melding gemaakt. Het huis dat erbij hoorde, B237, werd in 1401 door de weduwe Anna Tötter aan het klooster Kirchheim geschonken. In 1803 kwam het in het bezit van het adellijke huis Wallerstein.
Over het uithangbord met daarop het gouden anker schrijft Gustav Wulz in de regionale krant Rieser Heimatbote van 14 november 1936: "De herberg Zum Goldenen Anker is een van de nieuwste in Nördlingen. Het bord dateert van het jaar 1783, toen de erven van de bierbrouwer en gastheer van Zur silbernen Flasche, Georg Kaspar Rehlen, aan Alexander Rehlen, bierbrouwer en eigenaar van Zum Goldenen Anker, de woning van de vroegere familie Bühler, thans herberg Zum Goldenen Anker, benevens brouwerij, erf met opstallen, fontein en schuur, niet ver van de stenen brug gelegen naast Thomas Bachmanns voor 2000 fl. verkochten. De brouwerij en de herberg bestaan vandaag de dag nog steeds."
Het anker was een veelvoorkomend teken, omdat het een symbool was voor houvast en veiligheid. In de vroegchristelijke kunst is het bovendien een symbool voor de hoop, vaak in verbinding met het kruis.

De Ankerbrouwerij en haar eigenaren na 1900

De Ankerbrouwerij en haar eigenaren na 1900 Op 12 juli 1897 en op 17 december 1897 werden huis en erf van de Ankerbrouwerij, gelegen aan de Ankergasse 4, en de bijbehorende boerderij verkocht aan het echtpaar Jakob en Marie Grandel (kantongerecht kadaster nr. 4077). Tot het eerstgenoemde huis behoorden het huidige hoofdgebouw van de brouwerij en het Ankerbräustüble, het ketelhuis, stal en schuur. Bij de boerderij hoorde ca. 60 dagwerk akker- en weideland (ca. 24 ha). De prijs van 80.000 Goldmark was inclusief een koe, een paard en de leveringsrechten aan een klant, Jaumann Munzingen.

Jakob Grandel werd op 27 februari 1870 geboren in Bächingen bij Gundelfingen. Hij was van beroep meesterbrouwer en trouwde op 21 augustus 1897 met Marie Wetzstein (geboren op 30 juni 1876), de dochter van een herbergier uit Appetshofen.

Marie en Jakob Grandel kregen twee dochters en een zoon. Op 5 augustus 1898 kwam de eerste dochter Marie, die later trouwde met Georg Wörlen, ter wereld.

Marie Grandel junior mocht niet met de man van haar dromen trouwen. Ze moest trouwen met een man die hetzelfde geloof aanhing als zij, uit dezelfde stand kwam als zij, en indien mogelijk uit dezelfde bedrijfstak. Derhalve koos ze voor Georg Wörlen, zoon van de Lammbrauerei. Georg was een meesterbrouwer en nam 40.000 Goldmark mee in het huwelijk. Maar vooralsnog werd de brouwerij niet aan hen overgedragen. In 1921 kregen ze een dochter, Waltraud, die de eerste 3 jaar van haar leven in Nördlingen woonde. Daarna verhuisde het gezin naar een boerderij in Neder-Beieren.

In 1938 nam Hermann Grandel, de jongste boer van Marie Wörlen (geb. Grandel), de brouwerij over. Nadat hij in 1941 onder de wapens geroepen werd, moesten Marie en Georg Wörlen vanuit Neder-Beieren terugkeren naar Nördlingen om de zaak draaiende te houden. Hun 20-jarige dochter Waltraud runde in haar eentje met de hulp van krijgsgevangenen de boerderij in Gabelkofen. Toen Hermann in augustus 1943 in Rusland sneuvelde, kwam de Ankerbrouwerij alsnog in bezit van zijn zus Marie Wörlen en haar man.

Op 2 december 1945 trouwde Waltraud Wörlen met de teruggekeerde soldaat en ex-officier Oskar Schneider uit Frankfurt am Main. Na 5 jaar trokken ze bij haar ouders in Nördlingen in, zodat Oskar ervaring kon opdoen in het brouwersvak. Oskar en Waltraud kregen vier kinderen. De jongste dochter Christa stierf op jonge leeftijd. Na de dood van Georg Wörlen in 1960 leidde Oskar Schneider de Ankerbrouwerij samen met zijn schoonmoeder, tot aan haar dood in 1973.

In 1976 droeg Oskar Schneider de leiding van het bedrijf over aan Wolfgang Koch, de man van zijn oudste dochter Marle. Wolfgang was eveneens een zij-instromer en bovendien afkomstig uit het in Beieren niet erg geliefde Berlijn ("een Pruis"). Maar als innovatieve elektrotechnisch ingenieur, die enkele jaren in het buitenland had doorgebracht, bracht hij nieuw elan in de brouwerij. Al snel richtte hij een bloeiende pizzeriaketen op langs de Romantische Straße. Door te blijven moderniseren legde hij de basis voor een duurzaam bedrijf. Hij initieerde talrijke activiteiten, die alle succesvol waren en in de regio van groot belang zijn. Daartoe behoren de Maibaum-wedstrijd en de Rieser Consumentententoonstelling tijdens de Nördlinger Mess (jaarbeurs). Het stimuleren van activiteiten van vrijwilligers was iets wat hij graag deed: zo ondersteunde hij op voor Beierse begrippen unieke wijze de brandweerkorpsen van het district Donau-Ries.

Wolfgang Koch gaf in de zomer van 2004 de leiding van het bedrijf over aan zijn zoon Florian Koch. Hij zelf overleed volslagen onverwacht en veel te vroeg op 30 september 2005 op de leeftijd van 66 jaar.